با پرشورتر شدن صحنه کارزار انتخابات ریاست جمهوری دهم، و شدت گرفتن فعالیتهای انتخاباتی کاندیداها از جمله گزینههای بسیار مهم در عرصه کشور تبلیغات انتخاباتی است. امری که کاندیداها برای معرفی خود و یا دفاع از عملکرد خود از آن استفاده میکنند. هرچند معمولاً این عرصه آلوده به هواخواهی کاندیداها و اطرافیان شده و فضا را برای رشد سیاسی و انتخاب درست پیش روی مردم تیره و غیر قابل تشخیص میکند.
شاید تکلیف کسانی خود را ملتزم به اعتقادات و نهادههای مشخصی در زندگی اجتماعی که همان جامعه مؤمنانه است، روشنتر از آن باشد که حتی گفتنی آید، اما گویا این نعمت خدادادی یعنی فراموشی و نیز نفعی که در تذکر به مؤمنان مستتر گشته ما را از تکرار دانستهها که هرچند امروزه کمتر به آن بها داده میشود، مبرا نسازد.
در این میان حامیان مردمی گفتمان عدالت و انقلاب مورد ریز بینی و دقت بیشتری از طرف سایرین هستند و البته حتی اگر این گزینه هم نبود، معتقدات الهی و پایبندی به آنان و وجدان دینی و انسانی در همه عرصهها، خود بازدارنده و حتی ناظری امین به نظر میرسد. درّی گرانبها که کمتر هوادار و تبلیغاتچی امروزه خود را به آن میآراید.
شاید سخن گفتن پیرامون دور اول ریاست جمهوری گفتمان انقلاب و تبلیغات انتخاباتی آن چندان نیازی به این سخنها نداشت. چه اینکه فضای معنوی و بدور از قدرت و آلوده نشدن به نیاز قدرت طلبان به دلیل عدم باور پیروزی این گفتمان در انتخابات و نیز نبود فاکتور گذر زمان که ناراستیها و حتی امتیازات را نمایان میسازد و به قول مشهور غلطهای املا را نمایان میسازد، و از همه مهمتر به معنای واقعی کلمه فضای تبلیغاتی این گفتمان را در قبضه قشر مردم مومن قرار داده بود و رنگ تعلق نپذیرفته بود.
با مشخص بودن پیروز انتخابات، حداقل بوسیله محاسبات زمینی و بدون در نظر گرفتن تقدیر الهی و چند روز مانده تا انتخابات، هستند بسیاری که در گوشه و کنار برای قرار گرفتن در قدرت دست به هر کاری بزنند. کارهایی که بدور از اصل اولیه ترسیم شده توسط مردم و هماهنگ با اصول ارزشی پرچمدار این گفتمان در انتخابات است. در هر صورت باید بپذیریم که شاید نتوان شخصی را چون دکتر احمدینژاد یافت و حتی شاید نزدیک به تفکر و خلوص نیت و امتیازات ایشان بسیار اندک هستند. و این مردم هستند که میبینند در کنار فعالیتهای خالصانه خود که همانند دور اول است، رگههایی از ناراستی به دلیل آنچه گفته شد بوجود بیاید.
ناراستی هایی که در کنار دو دلیل بالا میتواند به خاطر باقی ماندن تفکرهای ناصواب در عرصه مدیریتی در جای جای کشور دیده شود. و این مردم هستند که خود و ارمانهایشان را در تعارض با خواستههای به حق و دیده شد در کاندیدای خود مشاهده میکنند. همچون ریخت و پاش و عدم سادهزیستی و خرج از بیت المال. به راستی در برابر این اتفاقات که مطمئنا در جریان تبلیغات، بیاعتقادان این گفتمان برای پرچمدار آن در این ایام صورت می دهندف چه باید کرد؟ آیا روی گردانی و به حساب تفکر عدالتخواهی و ارزشی ریخته شدن این کژی ها صحیح است؟
به نطر میرسد هر چه تنور انتخابات داغتر می شود لزوم مراقبت مومنان از ارزشهای خود و تذکر و برائت از ناراستی ها به شکلی که باعث سربلندی این گفتمان شود ضروری به نظر میرسد. امر به معروف در ستادهای انتخاباتی دکتر احمدینژاد و اعلام برائت از مواری همچون استفاده از بیت المال که از موارد کثیر مبتلا به خواهد بود دقتی را میطلبد که با طلب توفیق از خدا، هماهنگونه که در انتخابات سال ۸۴ این ایمان و دعا و نذرهای مردم بود که به سرانجام رسید، باید ادامه پیدا بکند.
* این متن در سایت دولت مهر هم منتشر شد.
ارسال نظر
