به نظر میرسد ماجرا کمی پیچیدهتر و با اهمیتتر از این نحوه برخوردی که میان نخبگان سیاسی و رسانهای داشتند، باشد. البته در این میان با توجه به کلام اقتضا میکرد که به آن نپردازند،چون خودشان مخاطب اصلی آن بودند. و در این میان یکی از مواردی که میشود به سبب آن اهمیت موضوع را فهمید نحوه و شیوه بیان کلام بود. به این شکل که در انتهای مجلسی که کاملا به دور از این مباحث بود مطرح شده و همچنین سیاق عتاب آلود آن بر اهمیتش میافزاید.
اما خود کلام و تذکری که در آن مطرح شده آنقدر با اهمیتتر از وجوه دیگر آن است که نمیشود وجدانی راحت داشت و از کنار آن به آسانی عبور کرد.
در قسمت آخر بیانات رهبری برای مسئولان حج که قاعدتاً موضوع سخنرانی مربوط به جلسه میباید باشد، موضوع دیگر و نه چندان مرتبطی را به موضوع مجلس مطرح میکنند که نشان از فوریت و اهیمت اعلام آن برای جامعه بوده. یعنی این کلام آنقدر در فوریت آن اهمیت موجود بوده که منتظر یک جلسه دیگر نشدند و یک موضوع کاملا عمومی را در یک جلسه نیمه خصوصی عنوان فرمودهاند.
مقایسه شیوه برخورد ما با نعمات چقدر شبیه قوم بنیاسرائیل بوده که اینچنین بیرحمانه مثالشان را نائب امام زمان برای ما میزند؟ اینکه مسلمانان به خصوص شیعه و با توجه به قرائن این زمان ما، جمهوری اسلامی به عنوان قوم برگزیده الهی برای به دوش کشیدن عنوان قوم منتخب خدا که پرچم اسلام حقیقی را به دوش دارد، امری است غیرقابل تردید و رد، اما آیا سرانجام ما شیعیان و بخصوص گروه خاص ایرانیان همان سرانجام خواهد بود که فرمود:«خدای متعال که با ما قوم و خویشی ندارد.»
به راستی چه اتفاقی افتاده که امام ما زبان به شکایت میگشاید و میگوید: «این دستاوردها که مفت به دست نمیآید…[بعد]… ما بیائیم به خاطر دشمنی با زید و عمر و این دولت و آن دولت و مسئولین اجرائی یا مسئولین کذا و کذا بیائیم اصل نظام را زیر سوال ببریم سیاه نمائی بکنیم…»
شاید بگوئید که در این وسط ما کجای ماجرا هستیم؟ اصلاً این خطر و موضع مهم چه ربطی به ما دارد؟ باید گفت و در واقع شنید که: «بعضی از ظلمها بعضی از کارها هست که تنیجه آن و اثر آن دامن همه را میگیرد، نه فقط دامن آن ظالم را. فتنهای درست میکنند که ظالم و غیر ظالم را میگیرد بر اثر رفتار یک عدهای که در گفتار خودشان، در عمل خودشان در قضاوت خوشان ظلم می کنند باید مراقب این چیزها بود….»
«…بنی اسرائیل همان کسانی هستند که خدای متعال در قرآن مکرر میفرمائید «اذکروا نعمتی التی انعمت علیکم و انی فضلتکم علی العالمین» بنی اسرائیل را خدا تفضیل داد بر عالمین اما همین بنی اسرائیل به خاطر اینکه قدر نعمت را نداستند کفران کردند «کونوا قردة خاسئین … ضربت علیهم الذلة و المسکنه» تبدیل شدند به این. ما تا وقتی رحمت الهی برای ما پیش خواهد آمد که مواظب خودمان باشیم. مراقب خودمان باشیم. مراقب حرف زدنمان مراقب اقدام کردنمان مراقب تبلیغاتمان. این فضای بی بند و باری در حرف زدن در اظهارات علیه دولت، علیه کی، علیه کی، به خاطر یک اغراض. اینها چیزهایی نیست که خدای متعال به آسانی از اینها بگذرد. آن وقت یک کسانی خطا میکنند خدای متعال «و اتقوا فتنة لا تصیبن الذین ظلموا منکم خاصة…» بله اینجوری است بعضی از ظلمها بعضی از کارها هست که تنیجه آن و اثر آن دامن همه را میگیرد، نه فقط دامن آن ظالم را…»
پینوشتـ…………………………………………………….
۱. گویا تخریب دولت این روزها خیلی فراتر از میزان تحمل رفته و به آنچه دشمن میخواسته یعنی تضعیف نظام رسیده و برخی در این میان با تضعیف دولت، از روزنامههایی مثل جمهوری اسلامی و همشهری و اعتماد ملی گرفته تا سایتهایی مثل مشارکت و آنچه مربوط به طیف خاتمی میشود، آب به آسیاب دشمن میریزند. که البته خوراک آنان را به خوبی با دقت در موضع گیریهای نخبگان سیاسی علیه دولت میشود پیدا کرد!
۲. هدف از این نوشته فقط یک تلنگر بود.. نخواستم وارد مصادیق بشوم که منجر به از بین رفتن همان اندک آبرویشان بشود!
آرمند گفته:
به نظرم باید بشینیم و ببینیم بنی اسراییل چه نعمتی رو قدر ندونستند! خیلی راهگشاست
ارسال نظر
