بگو به آن که در زیر طبقات زمین پنهان است، آیا صدای ناله و فریاد مرا می‌شنوی.

مصیبت‌هایی بر من باریدن گرفت که اگر بر روزها می‌بارید، روزها شب می‌شد.

من در سایه محمد در حمایت و یاری بودم و از هیچ دشمنی و کینه‌ای نمی‌ترسیدم و او جمال من بود.

امروز در برابر فرومایگان خاضعم و باک دارم به من تعدی شود که ظالم را با پیراهنم دفع می‌کنم.

اگر قُمری شب بر شاخه‌ای بگرید من صبحگاه می‌گریم.

بعد از تو حزن و اندوه را مونس خود خواهم ساخت و اشک را اسلحه خود قرار خواهد داد…

نهج الحیاة صفحه۱۹۹