“اینکه ما هر سالى را به نامى و با شعارى موسوم مىکنیم و سال را با این نام و با این شعار آغاز مىکنیم، صرفاً یک عمل تشریفاتى نیست. البته اسمها مهم نیست؛ مهم مسماست؛ لیکن این نامگذارىها به ما و ملت و مسؤولان نشان مىدهد که چه مىخواهیم و دنبال چه هستیم یا باید به دنبال چه باشیم.”
این بیان نائب امام زمان در پیام یکی از سالهاست. متاسفانه برای برخی این نامها در حد پوسترها و عکسها و سخنرانیها باقی مانده. البته جهت انصاف مقداری هم هرچند اندک در این زمینهها کار شده.
«…و اما امسال(۷۸) سالی است که ما امیدهای زیادی به حرکت و تلاش در این سال بسته ایم. اولاً مجلس تازه نفسی به میدان کار و تلاش قدم میگذارد و ثانیاً دولت خدمتگذار و پُر تلاش و خستگیناپذیری بر سر کار است. اگر مجلس و دولت انشاءالله با حکمت و درایت و تدبیر کارها را برنامهریزی بکنند، امید این هست که ما در این سال بتوانیم کارهای بزرگی انجام بدهیم. هم در صحنهی داخلی و هم در عرصهی پیچیدهی بینالمللی، ملت ایران نیاز به کار و ابتکار و تلاش مجدانه دارد…»
اینکه پیدا کنیم چقدر این امیدها درست بوده و سرانجام رسیده خیلی سخت است. شاید بشود میزان و حکمت و تدبیر کارها در برنامهریزی توسط مجلس و دولت را سنجید ولی نمیشود نتیجه آن را گفت. خصوصا در عرصه داخلی.
«…در عرصهی داخلی آنچه مورد نیاز است، پیدا کردن راههای میانبر همراه با تدبیر و درایت و حکمت است؛ ما نمیتوانیم آرام و معمولی حرکت کنیم؛ باید با شتابی حسابشده و منظم و منضبط پیش برویم. باید بتوانیم کارهایی را که برای نسلهای آینده ماندگار خواهد بود انجام بدهیم. ..»
این راههای میانبر کجا توسط مجلس یا دولت ایجاد شد؟ آیا طرح تحول اقتصادی به عنوان یک نوآوری به چه سرانجامی رسید؟ آیا مجلسیها اصرار نداشتند که آرام و معمولی حرکت کنیم و به این خاطر جلوی سرعت دولت را گرفتند؟ آیا در دولت و مجلس کاری شد که برای نسلهای آینده به یادگار بماند؟ فقط به شروعهایی مثل ماهواره امید و پیشرفتهای پزشکی بسنده شد و در سایه آن دیگر تلاش خاصی صورت نگرفت؟ امیدوارم به طرحهایی مثل دولت وحدت ملی و همایش لاریجانی راه میانبر نگونید 
«…در عرصهی بینالمللی دوستانی در جهان داریم، دشمنانی هم داریم، کسانی هم هستند که دشمن نیستند لکن رقیب ما هستند؛ این عرصهی پیچیده هم نیاز دارد که تلاشمان را مدبرانه و شجاعانه و عزتمدارانه برنامهریزی کنیم. در این عرصه اگر موفق بشویم، این موفقیت در توفیقات داخل کشور و پیشرفتهای بزرگ ملت ایران در زندگی خود هم اثر خواهد گذاشت…»
روابط با کشورهای حاشیه خلیج فارس، امریکای جنوبی، ماجرای غزه و مصر (شاید)به عنوان رقیب و از این دست فعالیت ها که البته بیشتر در حوزه اجرائی دولت بودو شاید بتوان اندک پاسخی به آن داد. همچنین همایش حمایت از فلسطین به ریاست دورهای رئیس مجلس.
«…و انتظار دارم که انشاءالله هم در زمینهی نوآوری و هم در زمینهی شکوفایی، ملت ما شاهد نتایج شیرینی باشند و سال را انشاءالله به بهترین وجهی، با عزت، با موفقیت، با کامیابی و شادابی و با توان بیشتر به پایان ببرند…»
البته چون معمولا موجی از افتتاحها و خبرهای خوب خصوصا در این دولت در دهه فجر صورت میگیرد و هنوز مدت زیادی از آن نگذشته است، شاید پاسخهایی برای اذهان عمومی باشد. شیرینیها در روستاها و طرحهای دور اول سفرهای استانی و از این دست. پاسخ این سوال را از مردم شاید بتوان در انتخابات آینده گرفت، هرچند تا حدودی به خاطر شلوغی بیشتر راهپیمائیهای بیست و دوم بهمن گرفته شده.
تا همینجا هم کلی شرمندهشدیم… بگذار تا چند ساعت دیگر با پیام جدید این شرمندگی از نائب امام زمان را فراموش کنیم
