من واقعا نمیفهمم که اینهایی که مسئولین مخالف نظر صد در صد درست خودشان به خاطر رعایت نکردن قانون طهارت می گیرند و روی بند رخت آویزان میکنند، چرا وقتی خودشان توسط یک مرجع قانونی دیگر به حکم قانون ممنوع الفعالیت میشوند حرفی از قانون نمیزنند و بحث را میبرند روی تحمل مخالف و سعه صدر و یا ناسزاهایی از این قبیل؟
زمانی که فارس نیوز برای مدتی ممنوع الفعالیت شد، روزنامههای دیگر بسته شدند و یا سایت هایی فیلتر میشوند چرا هیجکس از قانون سخن نمی گوید؟ هرچند به مزاقش خوش نیاید؟
ما خوشحال نمیشویم که روزنامه و سایت و هر رسانهای هرچند مخالف ما باشند تعطیل بشود اما اگر قرار است همه در برابر قانون یکسان باشند، چرا رسانهها خود را فرا قانونی میبینند؟
حتی اگر اشتباهی هم باشد، حق نداریم بحث را از قانون به موضوع بی ربط دیگری چون مخالف و آزادی تسری بدهیم. آیا آزادی یعنی بیقانونی؟ هرچند این قانون را قبول نداشته باشیم. جالب اینجاست که از همین قانون برای فعالیت اجازه میگیرند و مشروعیت بخش کارشان همین قانون است؟
رسانهها قانون را جهت همشیره ابوی میدانند؟
